ماهیها موجودات سازگاری هستند، اما «ثبات» برایشان مهمتر از «عدد مطلق» است. تغییر ناگهانی pH یا دما، از pH کمی بالاتر کشندهتر است.
چهار پارامتر کلیدی
| پارامتر | محدودهٔ امن (آب شیرین) | خطر |
|---|---|---|
| دما | ۲۴–۲۶°C برای بیشتر ماهیهای گرمسیری | نوسان بیش از ۲ درجه در روز |
| pH | ۶.۸–۷.۶ | تغییر بیش از ۰.۴ در ۲۴ ساعت |
| آمونیاک و نیتریت | صفر | هر مقدار قابل تشخیص = بحران |
| نیترات | زیر ۴۰ ppm | بالای ۸۰ ppm رشد جلبک و بیماری |
سختی آب (GH/KH)
KH (سختی کربناته) تعیینکنندهٔ پایداری pH است. KH پایین یعنی pH «پرنوسان»؛ KH مناسب ۴ تا ۸ درجه. برای ماهیهای خاص مثل دیسکس و آنجل، تنظیم KH اهمیت بیشتری دارد.
اگر آب شهری شما مشکل دارد
- کلر و کلرامین: همیشه تصفیهکننده بزنید؛ گذاشتن آب در سطل ۲۴ ساعت کلر را میبرد، اما کلرامین را نه.
- سختی بالا: ترکیب با آب تصفیهشده یا اسمز معکوس (RO) به نسبت ۳۰/۷۰.
- pH بالا: افزودن چوب درین و برگ بادام هندی (بهآرامی و با اندازهگیری).
کنترل هفتگی در یک دقیقه
- دما را با ترمومتر جداگانه (نه فقط بخاری) چک کنید.
- هر هفته pH و هر ماه آمونیاک/نیتریت/نیترات را تست کنید.
- تعویض آب هفتگی ۲۵٪ و سیفون کف.
- فیلتر را ماهانه فقط با آب آکواریوم بشویید.
محصولات پیشنهادی
پرسشهای پرتکرار
هر چند وقت کل آب را عوض کنم؟
هرگز کامل؛ فقط در شرایط بحرانی (بیماری یا آلودگی شدید) تا ۵۰٪ و با همدما کردن آب جدید. تعویض جزئی هفتگی بهترین روش است.
آب زرد شده است.
معمولاً تانن چوب/برگ یا انبوه فضولات. تعویض آب ۳۰٪، سیفون کف و استفاده از ذغال فعال مشکل را حل میکند.